space by space

หลังจากที่เรียนมหาลัยมาได้ 1 ปี :D . กำลังขึ้นปี2อาทิตย์หน้าแล้วนะ ไม่รู้เลยว่า มันจะเป็นยังไงต่อไป . เราเริ่มต้นจะเข้าคณะนี้โดยตั้งใจ แต่พอเกือบถึงเวลาเราก็เริ่มไม่แน่ใจ . . . ความคาดหวังของคนสำคัญ...มีผลกระทบสูง . เมื่อถึงเวลา...เราทำตามความคาดหวังของคนอื่น . เราทำได้ . เมื่อเราเข้ามาวันแรกพบ เราสับสน เราไม่มั่นใจว่าเราควรยืนตรงนี้หรือเปล่า . คณะที่คนอื่นบอกกันว่าเข้ายากที่สุด เรียนยากที่สุด มีเกียรติที่สุด เป็นที่คาดหวังที่สุด . ความคาดหวังนั้นเป็นตัวบังคับให้เรามายืนตรงนี้ . โดยไม่รู้เลยว่า หัวใจของเรา หลุดออกไปแล้ว . . . เราไม่ใช่คนไม่ชอบเรียน เราเป็นคนชอบเรียน . แต่ใช่ว่าเราจะเรียนเก่งทุกวิชา . ทุกอย่างเราทำได้ แค่เพียงระดับหนึ่ง . ฉะนั้นปีแรก ปีหนึ่ง เป็นแค่วิชาทั่วไป เตรียมความพร้อมสู่พรีคลินิก มีวิชาเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ที่เราต้องเอาไปต่อยอดแค่สองสามตัว . เราก็เรียนเท่าที่เรียนได้ ตั้งใจทำเต็มที่ ทุกๆวิชา ไม่ว่าจะวิชาทั่วไป หรือวิชาวิทย์ . . เกรดเทอมแรกออกมาก็ถือว่าโอเค(3.6x) คนสำคัญบอกให้เราพยายามให้มากกว่านี้... . เราถามว่า "เราทำเท่าที่เราจะเต็มที่ได้ได้ไหม" เขาตอบว่าต้องทำให้ดีกว่าคนอื่นๆ . เกรดเทอมสองออกมาเมื่อวันก่อน(3.8x) เราไม่กล้าบอกใคร . เรากลัว กลัวทั้งถูกชม กลัวทั้งถูกว่า . กลัวว่าจะถูกชม ทั้งที่ความจริงเกรดวิชาวิทย์เราทำได้ไม่ดี แต่มีวิชาทั่วไปที่หน่วยกิตเท่ากันช่วย กลัวจะถูกเข้าใจผิดว่าเราเรียนไปได้สวย . กลัวจะถูกว่า ว่าทำไมไม่ทำให้ดีกว่าคนอื่น . . เราไม่รู้ว่าถ้าขึ้นปีสอง เราจะเรียนไหวไหม เพราะมันหนัก ยาก ต้องทุ่มเทมากกว่าคณะอื่นทั่วไป . เราไม่รู้จริงๆว่า ตัวเรา จะทำได้มากแค่ไหน จะทำให้ตัวเราเองเสียใจ หรือทำให้ใครผิดหวังรึเปล่า . ..….......................... . ดวงดาวที่ฉันไม่ต้องการ ไม่ใช่เพราะว่ามันไม่สวยหรือมันเปล่งประกายไม่ได้เท่าดาวดวงอื่น . แต่เพราะว่า ยังมีดาวดวงอื่นที่ฉันหลงใหล มันไม่ได้ดวงใหญ่หรืออยู่ใกล้ แต่มันอยู่ที่ๆฉันอยากไป

edit @ 16 May 2012 00:40:05 by space by space